Przejdź do zawartości

Wajsnory

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Wajsnory

Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat bartoszycki
Gmina Bartoszyce
Liczba ludności (2021) 117[1]
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Wajsnory
Wajsnory
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wajsnory
Wajsnory
Ziemia

54°14′32″N 20°36′49″E/54,242222 20,613611


Wajsnory (niem. Weischnuren) – wieś sołecka położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bartoszyce. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego. W skład sołectwa wchodzą wsie: Wajsnory, Gruszynki, Szczeciny i Wargielity.

Położenie

Wieś położona jest w północnej części województwa warmińsko-mazurskiego, na Równinie Sępopolskiej, 15 km na południowy zachód od Bartoszyc.

Dzieje miejscowości

Wieś powstała w ramach kolonizacji północnych obszarów państwa zakonu krzyżackiego. Została założona w 1429 roku na 23 łanach jako majątek rycerski z podległą mu wsią. Jej nazwa wywodzi się od Prusa o imieniu Wayssnore. Przed 1945 rokiem wieś należała do [parafia ewangelicka w Rodnowie|parafii ewangelickiej w Rodnowie]].

Szkoła we wsi istniała już przed II wojną światową. W 1935 roku uczęszczało do niej 55 uczniów, a zatrudniony był jeden nauczyciel. Po wojnie placówkę reaktywowano.

Po 1945 roku wieś była siedzibą sołectwa. Według spisu powszechnego z 1983 roku Wajsnory składały się z 33 budynków mieszkalnych i 34 indywidualnych gospodarstw rolnych o łącznej powierzchni 486 ha. Znajdowały się tu wówczas: prywatny zakład stolarski, punkt biblioteczny, klub i świetlica (ta ostania działa również obecnie).

Liczba mieszkańców na przestrzeni lat:

  • 1857 – 257 osób
  • 1933 – 253 osoby
  • 1939 – 243 osoby
  • 1983 – 155 osób

Turystyka

Przypisy

  1. Bank Danych Lokalnych, Główny Urząd Statystyczny, zmienna „ogółem” (ID 1639616), rok 2021, miejscowość statystyczna „Wajsnory” (ID BDL 042815601032-0471171; SIMC 0471171; wartość 117), dostęp 15 sierpnia 2026.

Bibliografia

Bartoszyce. Z dziejów miasta i okolic, red. Andrzej Wakar, Olsztyn 1987.
Statistisch-Topographisches Adreß-Handbuch von Ostpreussen, Commission bei Wilhelm Koch, Königsberg 1857.
Studium — kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy Bartoszyce [18.08.2026]
Bank Danych Lokalnych GUS [18.08.2026]
Kreis Preußisch Eylau – Wikipedia (niem.) [18.08.2026]