Stefan Biskupski
| Stefan Biskupski | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 kwietnia 1895 Koluszki |
| Data i miejsce śmierci | 31 maja 1973 Warszawa |
| Zawód | duchowny |
Stefan Biskupski (ur. 1 kwietnia 1895 w Koluszkach, zm. 31 maja 1973 w Warszawie) – duchowny rzymskokatolicki, kanonista i profesor, w latach 1953–1956 rządca diecezji warmińskiej jako wikariusz kapitulny. Nie posiadał święceń biskupich.[1]
Życiorys
Kapłaństwo i nauka
Święcenia kapłańskie przyjął 1 października 1917 roku z rąk biskupa Stanisława Zdzitowieckiego. Związał się z diecezją włocławską oraz badaniami prawa kanonicznego. Od 1926 roku wykładał we włocławskim seminarium. W pracy naukowej szczególne miejsce zajmowało kościelne prawo małżeńskie.[1]
W czasie II wojny światowej był więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych Sachsenhausen i Dachau. Po wyzwoleniu przebywał we Francji. W 1946 roku wrócił do Polski i podjął działalność akademicką w Warszawie. 15 listopada tego roku został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego.[1]
W latach 1946–1950 redagował „Ateneum Kapłańskie”. Po utworzeniu Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie został dziekanem jej Wydziału Prawa Kanonicznego. Funkcję tę pełnił w latach 1954–1966, także w części okresu, gdy odpowiadał za administrację diecezji warmińskiej.[1]
Rządca diecezji warmińskiej
Objął zarząd diecezją po aresztowaniu Wojciecha Zinka w październiku 1953 roku. Według biogramu opartego na Włocławskim Słowniku Biograficznym wykonywał funkcję rządcy od 13 października 1953 do 28 listopada 1956 roku. Był wikariuszem kapitulnym.[1][2]
Jego urząd przypadał na okres ograniczania działalności Kościoła przez władze państwowe. Wcześniej, w 1951 roku, z Warmii usunięto administratora apostolskiego Teodora Benscha. Po nim diecezją kierował Zink, a następnie Biskupski. Formalny charakter tych urzędów różnił się od funkcji biskupa diecezjalnego.[2]
Biskupski otrzymał specjalne uprawnienia duszpasterskie, w tym do udzielania bierzmowania, mimo że nie był biskupem. Z tego względu w zestawieniach zwierzchników diecezji należy określać go jako rządcę lub wikariusza kapitulnego. W 1956 roku kierowanie diecezją przejął Tomasz Wilczyński.[1][2]
Dorobek i ostatnie lata
Pracę w administracji kościelnej łączył z badaniami i dydaktyką. Do jego dorobku należało opracowanie prawa małżeńskiego Kościoła rzymskokatolickiego. Tomy tej pracy ukazały się w Warszawie w 1956 roku i w Olsztynie w 1960 roku, co wiąże część jego działalności wydawniczej bezpośrednio z Warmią.[1]
Na emeryturę akademicką przeszedł 1 października 1966 roku. Zmarł 31 maja 1973 roku w Warszawie, a pochowany został we Włocławku. W dziejach Warmii zajmuje miejsce wśród powojennych administratorów, którzy kierowali diecezją przed przywróceniem jej pełnej organizacji kanonicznej.[1][2]
Przypisy
Bibliografia
Diecezja Włocławska - Ks. Stefan Biskupski. [dostęp: 08.10.2026]
O Archidiecezji Warmińskiej – Archidiecezja Warmińska. [dostęp: 08.10.2026]