Sołtysowizna
| Sołtysowizna | |
| Państwo | |
| Województwo | warmińsko-mazurskie |
| Powiat | bartoszycki |
| Gmina | Górowo Iławeckie |
| Liczba ludności (2021) | 166[1] |
Sołtysowizna (niem. Schulzen-Vorwerk) – wieś sołecka położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Górowo Iławeckie. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego. W latach 1946–1961 wieś wchodziła w skład powiatu górowskiego.
W skład sołectwa wchodzą wsie Sołtysowizna i Paprocina.
Położenie
Wieś położona jest w północnej części województwa warmińsko-mazurskiego, na obszarze Wzniesień Górowskich, 25,5 km na zachód od Bartoszyc i 2,5 km na północny wschód od Górowa Iławeckiego, przy drodze wojewódzkiej nr 512.
Dzieje miejscowości
Brak jest informacji na temat okoliczności i daty powstania wsi. Do 1945 roku wchodziła ona w skład parafii ewangelickiej w Górowie Iławeckim.
Po II wojnie światowej Sołtysowizna stała się siedzibą rozległego sołectwa. W jego skład wchodziły wsie: Gruszyny, Paprocina, Piasty Małe, Piasty Wielkie, Saruny, Wągniki, Wągródka i Worławki oraz osady: Katławki i Świadki Górowskie. Przy wsi działało kilka państwowych gospodarstw rolnych: PGR Piasty Wielkie, PGR Saruny, PGR Wągniki, PGR Wągródka i PGR Worławki – utworzonych głównie na bazie przedwojennych majątków i folwarków. W latach 1954–1972 Sołtysowizna należała do gromady Górowo Iławeckie. Według spisu powszechnego z 1983 roku Sołtysowizna składała się z 33 budynków mieszkalnych o rozproszonej zabudowie i liczyła 159 mieszkańców. Znajdowało się tu wówczas 38 indywidualnych gospodarstw rolnych, które łącznie zajmowały powierzchnię 315 ha.
Zabytki
- cmentarz ewangelicki, na północ od szosy Górowo – Pieniężno; teren zaorany, datacja cmentarza niemożliwa
Przypisy
- ↑ Bank Danych Lokalnych, Główny Urząd Statystyczny, zmienna „ogółem” (ID 1639616), rok 2021, miejscowość statystyczna „Sołtysowizna” (ID BDL 042815601052-0474442; SIMC 0474442; wartość 166), dostęp 23 sierpnia 2026.
Bibliografia
Bartoszyce. Z dziejów miasta i okolic, red. Andrzej Wakar, Olsztyn 1987.
Statistisch-Topographisches Adreß-Handbuch von Ostpreussen, Commission bei Wilhelm Koch, Königsberg 1857.
Bank Danych Lokalnych GUS [23.08.2026]