Przejdź do zawartości

Andrzej Śliwiński

Z Encyklopedia Warmii i Mazur
Andrzej Śliwiński

Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1939
Werblinia
Data i miejsce śmierci 9 września 2009
Elbląg
Zawód duchowny

Andrzej Śliwiński (ur. 6 stycznia 1939 w Werblini, zm. 9 września 2009 w Elblągu) – duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii dogmatycznej, biskup pomocniczy chełmiński od 1986 roku, pierwszy biskup diecezji elbląskiej w latach 1992–2003.[1]

Życiorys

Kapłaństwo i nominacja biskupia

Święcenia kapłańskie otrzymał 17 grudnia 1961 roku w Pelplinie z rąk biskupa Kazimierza Kowalskiego. Stopień doktora teologii dogmatycznej uzyskał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Przed utworzeniem diecezji elbląskiej należał do duchowieństwa diecezji chełmińskiej.[1]

W 1986 roku został jej biskupem pomocniczym, otrzymując stolicę tytularną Arindela. Święcenia biskupie przyjął 15 czerwca 1986 roku w Pelplinie. Głównym konsekratorem był prymas Józef Glemp. Dewizą Śliwińskiego stały się słowa Illum oportet crescere, czyli „Trzeba, aby On wzrastał”.[1]

Organizowanie diecezji elbląskiej

25 marca 1992 roku Jan Paweł II utworzył diecezję elbląską i powierzył Śliwińskiemu urząd jej pierwszego biskupa. Ingres do katedry św. Mikołaja odbył się 17 maja 1992 roku. Nowa diecezja powstała z części wcześniejszych jednostek kościelnych, a jej instytucje trzeba było organizować w Elblągu.[2][3]

W pierwszych miesiącach powołano sąd biskupi, a 1 października 1992 roku seminarium duchowne. Początkowo alumni kształcili się jeszcze w Olsztynie. Własną działalność w Elblągu seminarium zainaugurowało 8 października 1993 roku, w obiektach przystosowanych do nowych potrzeb.[2][4]

Do ważnych przedsięwzięć należało stworzenie siedziby kurii, otwartej w 1995 roku. W diecezji rozwijano również pielgrzymowanie. Pierwsza elbląska pielgrzymka piesza wyruszyła 27 lipca 1993 roku. Organizacja wspólnych instytucji i wydarzeń łączyła parafie przeniesione z wcześniejszych diecezji.[2]

6 grudnia 1998 roku powstało archiwum diecezjalne. Gromadziło materiały potrzebne do dokumentowania dziejów parafii, w tym dawne księgi metrykalne. Zasób obejmował dokumenty pochodzące z terenów, które przed reformą należały do różnych diecezji.[3]

Wizyta papieska i ostatnie lata

6 czerwca 1999 roku Śliwiński przyjmował Jana Pawła II podczas wizyty w Elblągu. Wydarzenie odnotowano jako jeden z głównych punktów pierwszego dziesięciolecia diecezji. W 2002 roku w Nowym Stawie utworzono Żuławską Kapitułę Kolegiacką.[1][2]

2 sierpnia 2003 roku Jan Paweł II przyjął rezygnację Śliwińskiego z urzędu biskupa diecezjalnego. Następcą został Jan Styrna, dotychczasowy biskup pomocniczy tarnowski. Komunikat Stolicy Apostolskiej ogłosił obie decyzje tego samego dnia.[5]

Śliwiński pozostał biskupem seniorem. Zmarł 9 września 2009 roku w Elblągu i został pochowany w krypcie biskupów w katedrze św. Mikołaja. Jego okres urzędowania obejmował utworzenie podstawowych instytucji diecezjalnych oraz przeniesienie ich działalności do siedziby nowej diecezji.[1][2]

Przypisy

Bibliografia

Śp. Bp Andrzej Śliwiński - Diecezja Elbląska. [dostęp: 08.10.2026]
Diecezja Elbląska ma 24 lata!. [dostęp: 08.10.2026]
Historia Archiwum » Archiwum diecezji Elbląskiej. [dostęp: 08.10.2026]
Historia Seminarium – Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Elbląskiej. [dostęp: 08.10.2026]
RINUNCE E NOMINE. [dostęp: 08.10.2026]